::(: Manga Toplista :)::

Forum chwilowo nieczynne

» Polcon 2015 - relacja
» Bleach movie 3: Fade to Black
» Dzień Japoński Poznań Malta...
» Hajime No Ippo
» Ruchomy Zamek Hauru
» Grave of the Fireflies ...
» Fate/stay night
» Manga & Anime
» [DB] Świat przedstawiony
» Pyrkon 2009 - relacja
  Anime Zenrei



Anime & Emulation Site
Anime & Emulation Site

Mały słownik japońsko - polski Dodał/a: Philips84
2006-10-16 16:18
A

Abara bone - żebro 
Abura - olej  
Abuta - pieczony  
Afurika - Afryka  
Age - wznosić się
Agemono - smażony  
Ageru - podnieść  
Age-uke - blok wznoszący górny  
Ago - podbródek
Agura - siad turecki
Ahiato - krok  
Ai, Aijou - miłość  
Aikido - współczesna japońska sztuka walki stworzona przez Ueshiba Morihei
Aiki-jitsu - starożytna japońska sztuka walki, pierwowzór Aikido
Aka - czerwony, zawodnik oznaczony tym kolorem, walczący z prawej
Akachan - dziecko  
Akirakana - jasny  
Akiresuken - ścięgno Achillesa, ścięgno piętowe  
Akiresuken - ścięgno piętowe, ścięgno Achillesa
Amai - słodki  
Ame - deszcz  
Anata - ty  
Anzen na - bezpiecznie  
Ao - niebieski  
Ara - tam  
Arasoi - wojna  
Arigato - dziękuję
Asa - ranek  
Asagohan - śniadanie  
Ashi - stopa, noga
Ashi-barai - technika podcięcia  
Ashi-dai - taboret  
Ashikubi - grzbiet stopy, 'przegub stopy'
Ashita - jutro  
Ashi-waza - techniki nożne
Atama - głowa
Atemi - uderzenia we wrażliwe punkty ciała
Awase - łącznie, razem
Awase-waza - techniki łączone

B

Baiten - stój  
Baka - szarpnięcie  
Baka-na - głupi  
Bakkin - świetny  
Ban - wieczór  
Bansan - obiad  
Barai - zagarnięcie
Bengoshi - prawnik  
Besou - domek  
Bi - piękny  
Bin - naczynie  
Biru - piwo  
Bisento - włócznia o szerokim ostrzu
Bitei - kość guziczna
Bo - pałka, laska, kij - termin odnosi się zazwyczaj do
długiej, 180-220 cm laski spacerowej, w razie potrzeby stosowanej jako broń
Bo-jutsu - umiejętność walki za pomocą 'bo'
Bokka - wódka  
Bokken - drewniany miecz
Bokuden Tsukahara (1490 - 1572)  - jeden z najsłynniejszych szermierzy japońskich
Boueki - handel  
Bu - w złożeniach 'wojskowy, odnoszący się do sztuki wojennej'
Budo - ogólna nazwa sztuki walki, "Droga Wojenna"
Buhin - części  
Bungaku - literatura  
Bunsho - dokument  
Burausu - bluzka  
Bushi - japoński wojownik
Bushido - 'Droga Wojownika', najpierw niepisany, później dokładnie sformalizowany kodeks regulujący życie samuraja
Butsukari - automatyzacja ruchów
Byoki - chory  
Byouin - szpital  

C

Cha - herbata  
Chairo - brązowy  
Chawan - puchar  
Chichi - dalej  
Chihou -region  
Chikai - ślub  
Chika-ma - mały dystans, niekiedy 'za mały dystans'
Chikara - siła
Chikatetsu - przejście podziemne  
Chikuden - szybkość
Chikyu - Ziemia  
Chi-mei - 'cios śmiertelny'
- w przenośni termin ten
oznacza taką technikę sportową lub samoobrony, która w rzeczywistej walce mogłaby ją definitywnie rozstrzygnąć
Chisai - mały  
Chizu - mapa  
Choki - kamizelka  
Chokki - podkoszulka  
Choku zuki - cios prosty  
Cho-to - niewielkie zagłębienie między oczami
Chu - centrum, środek
Chudan - środkowy poziom ciała, od pasa do obojczyków
Chui - ostrzeżenie
Chukan - środek  
Chumoku suru - popatrz  
Chusoku - część podeszwy u podstawy palców, powierzchnia uderzająca w niektórych technikach nożnych
D
 
Dachi - pozycja  
Dadai - podstawa, spód, baza  
Dai - tytuł  
Daidokoro - kuchnia  
Daigaku - uniwersytet  
Daijobu desu - wszystko w porządku  
Dairi - przedstawiciel  
Damasu - skomplikowany  
Dan - grupa, organizacja
Dan - poziom, stopień mistrzowski w japońskich sztukach walki  
Danchu - mostek
Dankai - krok  
Danryoku - elastyczność
Dansei - mężczyzna, człowiek  
Denpo - telegram  
Densha - pociąg  
Denwa - telefon  
Do - w kendo, sportowej walce na drewniane miecze, pancerz
chroniący piersi i brzuch, wykonany z prętów bambusowych pokrytych
skórą. W karate - część ekwipunku ochronnego stosowanego w czasie
treningu lub w kumite kobiet, chroniącego poziom chudan. Nowoczesne 'do' bywa wykonane ze skóry lub specjalnych mas plastycznych
Dohyo - ring dla zapaśników sumo
Doitashimashite - witamy, zapraszamy, jest Pan mile widziany, prosimy Pana (formuła powitania lub zaproszenia)
Dojang - dojo w koreańskim karate
Dojo - sala, w której trenuje się sztuki walki; dawniej pomieszczenie w świątyni przeznaczone do grupowych praktyk medytacyjnych
Dokko - okolica poniżej małżowiny usznej
Dokodemo - gdzieś  
Domo arigato - dziękuję bardzo
Douro - ulica  
Douzo - proszę  

E

Embu-sen - linia poruszeń, określona trasa, po której porusza się zawodnik wykonujący kata, czyli ćwiczenia formalne � schemat kata
Empi - łokieć
En - okrąg  
Encho - przedłużenie czasu walki
Enpi - jaskółka

F

Fuchi - brzeg  
Fujin - pani  
Fukaku - głęboko  
Fuku - w złożeniach  - 'pomocnik, asystent'
Fukukoso - 'splot słoneczny', 'dołek', najważniejsze miejsce nadbrzusza, zagłębienie tuż poniżej dolnego krańca mostka
Fumi - dosłownie 'tupać', w nazwach technik termin stosowany dla kopnięć wykonywanych z góry w dół
Fumikomi - kopnięcie depczące  
Funakoshi Gichin (1868 - 1957) - twórca stylu Shotokan Karate, nazywany jest ojcem współczesnego Karate. G. Funakoshi przywiózł je do Japonii i spopularyzował; był uczniem Yasutsune Azato i Yasutsune Itosu 
Funanori - marynarz, żeglarz  
Fune - statek, okręt  
Furo - wanna  
Fusensho - walkower
Futo - koperta  
Fuyu - zima
G
 
Gaeshi - kontratak
Gaka - artysta  
Ganchu - górna część lewej połowy klatki piersiowej
Gansei - gałka oczna
Gatsu - miesiąc  
Gedan - poziom ciała od pasa w dół
Geiko - trening, ćwiczenie
Gekon - punkt poniżej wargi dolnej
Genkin - gotówka  
Get - rodzaj sandałów wykonywanych z drewna o podeszwie kontaktującej się z podłożem przez dwa prostokątne klocki. Sandały wykonane z metalu lub szczególnie wysokie do treningu technik nożnych w karate
Gimu - obowiązek  
Gishi - inżynier  
Gito - T.K.O. (technical knock out)  - termin oznaczający przegraną zawodnika z powodu kontuzji
Go - pięć  
Go - siła
Gogatsu - maj  
Goju-ryu - karate 'Twardo-Miękkie' szkoła Karate założona przez Miyagi Chojun ucznia Kanruo Higaonny; wysoko ceniona jest w nim wytrzymałość, hart ducha i odporność na ból
Gyaku - przeciwny, przeciwstronny
Gyunyu - mleko  
H
 
Ha - ząb  
Hachigatsu - sierpień  
Hachimaki - bawełniana opaska na czoło lub chusta na głowę chroniąca oczy przed spływającym potem. Założenie opaski ma także znaczenie symboliczne - pełnej koncentracji sił fizycznych i psychicznych na pracy treningowej. Chusta zawiązywana na głowie i chroniąca skórę czoła i karku przed obcieraniem przez twardą i sztywną maskę (standardowe wyposażenie zawodnika Kendo)
Hageshii - mocny, silny  
Haha - matka  
Hai! - tak!
Haigusha - partner  
Haishu - grzbietowa powierzchnia otwartej dłoni
Haisoku - podbicie stopy  
Haito - wewnętrzna krawędź dłoni  
Hajime - zaczynać, naprzód, start
Hakama - 'spódnico podobne' spodnie dawnych samurajów, obecnie są używane w niektórych sztukach walki np. Aikido i Kendo
Hakase - doktor  
Hana - nos  
Hanmi - półfrontalne ułożenie ciała  
Hanmi-hantachi-waza - walka treningowa, w której jeden z partnerów siedzi i wykonuje techniki obronne, drugi atakuje z pozycji stojącej
Hansoku - dyskwalifikacja
Hantei - orzeczenie sędziowskie
Hantei - orzeczenie sędziowskie, werdykt 
Hara - brzuch
Harai - odpierać  
Hasami - nożyce
Hashi - pałeczki  
Hata - flaga  
Hei - płot  
Heiken - powierzchnia zaciśniętej pięści od wewnątrz
Heiko - równolegle
Hente - zmiana zwyczajowo przyjętej w danej technice funkcji rąk, np. wykonanie ataku ręką blokującą
Heya - pokój  
Hidari - lewa, lewy
Hiji - łokieć
Hikidasu - rysunek  
Hikite-uke - techniki bloków z pociąganiem przeciwnika w celu stworzenia korzystniejszej pozycji do kontrataku
Hikou - lot  
Hira - płaski
Hiraken - pięć środkowych kostek dłoni  
Hirate - uderzenie płaską dłonią, stosowane głównie w sumo
Hiroi - duży  
Hiru - południe  
Hitosashiyubi - palec wskazujący
Hitosashiyubi - palec wskazujący  
Hittsui - kolano (stosuje się również nazwy hiza, hizagashira, shittsui)
Hittsui - kolano  
Hiza - kolano  
Hizakansetsu - przednia powierzchnia kolana
Hizo - żebra, również okolica nerek
Ho-jitsu - sztuka strzelania z broni palnej
Hoka no - inny  
Hombu - sztab, główna kwatera
Hon - zasada, podstawa
Hosen - żaglówka  
Houtai - bandaż  
Hyoshi - rytm
I

Iaido - starożytna sztuka szybkiego wydobywania miecza z jednoczesnym cięciem, za jej twórcę uważa się Shigenobu Hayashizaki żyjącego około 1500 roku; sztuka ta jest silnie związana z Zen
Ibuki - rodzaj oddychania w karate - wdech przez nos, wydech forsowny, siłowy, z szeroko otwartymi ustami i dobywaniem chropowatego dźwięku
Ichi - jeden  
Ichi suru - harmonijny  
Ichiban no - bardzo dobry  
Ichiban yoi - najlepiej, najlepszy  
Ichigatsu - styczeń  
Ichigo - truskawka  
Ichinichi - dzień  
Ichiranshou - wykaz  
Ido-kihon - kihon w ruchu  
Idou suru - ruszaj się  
Ie - dom  
Ii hito - przyjemna osoba  
Iie - nie  
Iji no warui - nieprzyjemny  
Ijo ni - poza  
Iju - wędrować  
Ike - staw  
Iken ga awanai - bądź innym, zmień się  
Iki - oddech  
Ikiteiru - życie  
Ikkai - dookoła  
Ikuraka no - jakikolwiek  
Ikutsu desuka - ile masz lat  
Ima - teraz  
Ima ichido - jeszcze raz
Imouto - siostra  
Inaka - kraj  
Inu - pies  
Ipan ni - aktualnie  
Ippo - krok  
Ippon - jeden, pojedynczy, punkt w terminologii sportowej  
Ippon - jeden, w terminologii sportowej punkt
Iro - kolor  
Iroiro to arigatou gazaimasu - dziękuję za wszystko  
Irui - odzież  
Iseiki - stulecie  
Isen - tysiąc  
Isha - gabinet lekarski  
Ishi - kamień  
Ishiry oku - siła woli  
Ishukan - tydzień  
Isogaseru - śpiesz się  
Isogashii - zajęty  
Isogi - pośpiech  
Isshin - serce (np. w nazwie isshinryu-kaarte)
Isshin - serce  
Isu - krzesło  
Itami - bolesny  
Itarutokoro - wszędzie  
Itoko - kuzyn  
Itsudemo - kiedykolwiek  
J
 
Ja - wszystko w porządku (O.K.)  
Jagaimo - ziemniaki  
Jibun - samo  
Jigyo - sesja  
Jiju kumite - wolny sparing  
Jikan - czas, termin nakazujący zatrzymanie stoperów, aby w danej chwili nie wliczać czasu walki
Jimen - grunt  
Jimuin - recepcjonista  
Jimusho - biuro  
Jinchu - punkt między nosem a wargą górną
Jinsei - życie  
Jitensha - rower  
Jitsuen - demonstrowanie  
Jitte - broń wielkości krótkiego miecza, o kształcie dwuramiennego widelca o nierównej długości ramion - służyła do walki z samurajem uzbrojonym w miecz - po przyjęciu uderzenia między 'ramiona widelca' można było wyrwać miecz z rąk przeciwnika
Jiu-jutsu - 'Łagodna, miękka sztuka', starożytna japońska sztuka walki, cechą charakterystyczną są rzuty, dźwignie i pady
Jo - miejsce, plac, pole
Jodan - poziom górny ciała, głowa i szyja
Jodan - żart  
Joho - informacja  
Joou - królowa  
Josei - kobieta  
Josokutei - chusoku
Jougi - władca  
Jouho e - w górze  
Ju -  miękkie, łągodny
Ju -  podudzie
Jubun - dość  
Jubun ni - głęboko  
Judo - współczesna japońska sztuka walki założona przez Jigoro Kano na bazie Jiu-jitsu, obecnie dyscyplina olimpijska
Jugatsu - październik  
Juichigatsu - listopad  
Juji -  krzyż, krzyżowy (w sensie znaku krzyża)
Junbitaisho - gimnastyczne ćwiczenia wolne
Junigatsu - grudzień  
Junsui - naiwny  
Jusho - adres  
Jyogai - wyjście poza wyznaczone pole walki
Jyu - dziesięć  
Jyugo - piętnaście  
Jyuhachi - osiemnaście  
Jyuichi - jedenaście  
Jyukyu - dziewiętnaście  
Jyuni - dwanaście  
Jyuroku - szesnaście  
Jyuryo - waga  
Jyusan - trzynaście  
Jyushichi - siedemnaście  
Jyuyon - czternaście  
K

Kabe - ściana, mur  
Kaburu - kabel  
Kachi - wartość  
Kaerimasu - iść do domu  
Kaete - obrócić się o 180'
Kagaku - nauka  
Kagami - zwierciadło, lustro  
Kagaribi - ognisko  
Kagayaku - błysk  
Kage - tylna strona
Kagi - zamek  
Kagi-zuki - hak, krótki cios sierpowy
Kahei - monety  
Kai - historia, organizacja  
Kaigan - wybrzeże  
Kaigi - spotkanie  
Kaiken - krótki sztylet; noszony stale przez kobiety panującego rodu
Kaikyu - stopień  
Kaimono - robić zakupy  
Kaisha - spółka  
Kaisho - otwarta ręka  
Kaiyou - morze  
Kakaku - cena  
Kakato - pięta
Kake - zahaczenie, hak
Kakimasu - czytać  
Kakiwake uke - blok-klin odwrotny  
Kakotsu - kostka
Kaku - pisać  
Kakumaku - przepona
Kakusei   - oczyszczenie, reforma, zreformowanie
Kano Jigoro (1860 - 1938)  - twórca Judo
Kama - sierp
Kamae - określona postawa, pozycja do walki  - termin odnosi się zwłaszcza do sposobu trzymania rąk
Kamae-te - przyjąć postawę  - komenda stosowana w czasie treningu odnosi się zwłaszcza do sposobu trzymania rąk
Kamen - maska  
Kami - papiery  
Kaminoke - włosy  
Kanazuchi - młotek  
Kancho - szef, dyrektor (termin używany przez niektórych kierowników szkół karate)
Kane - pieniądze  
Kanemochi - bogaty  
Kangei sareru - witamy  
Kangofu - pielęgniarka  
Kanjosho - rachunek  
Kanki-geiko -  trening zimowy
Kanko kyaku - turysta  
Kanojo ga - ona  
Kansetsu - staw
Kantan - łatwo  
Kantan na - prosty  
Kao - twarz  
Kara - chiński, odnoszący się do chińskiej dynastii T'ang
Kara - pusty
Kara ga - on  
Karada - ciało  
Karate - japońska sztuka walki wywodząca się z Okinawy
Karai - gorąco  
Karateka - osoba trenująca karate
Karate-Gi - ubiór
Karuku tataku - dotykaj  
Kasa - parasol  
Kasutardo - krem  
Kata - forma, "walka z cieniem", płynne wykonywanie technik obrony i ataku kształtujące umiejętność walki z jednym lub wieloma przeciwnikami
Katana - długi miecz samurajski
Katei - dom  
Katsu - (również kuatsu, kwappo) - techniki przywracania przytomności po urazach, jakie mogą zdarzyć się w czasie treningu, w ogólniejszym sensie wszystkie techniki pierwszej pomocy przedlekarskiej stosowane w sportach walki
Kawashi - unik
Kayoubi - wtorerk  
Kaze - zimny  
Kazoku - rodzina  
Kazu - numer, liczba  
Keikogi - bluza ubioru treningowego
Keikou - strumień  
Keisatsu - policja  
Keiteki - alarm  
Keka - skutek  
Kekomi - kopnięcie-pchnięcie  
Kendo - współczesna japońska sztuka walki mieczem
Ken-jitsu - starożytna japońska sztuka walki mieczem, powstała około XIII wieku.. 
Kenju - pistolet, broń  
Kenkou - zdrowie  
Kensei -  okrzyk, będący wyrażeniem kiai
Keri-waza - techniki kopnięć  
Ki - las  
Ki - według wschodniej medycyny jest to subtelna energia
(po chińsku "chi") wypełniająca cały wszechświat, także człowieka (który posiada swoją własną wewnętrzną energię)
Kiai - chwila maksymalnej koncentracji fizycznej i psychicznej poparta okrzykiem, umiejętność zogniskowania w danym momencie jakiejś techniki wszystkich posiadanych umiejętności technicznych, sprawnościowych i psychicznych
Kiba - jeĽdziec
Kifu - dar  
Kihon -  podstawy, podstawowe techniki karate, okres treningu karate podstawowych technik
Kin - złoto  
Kinmu - usługi  
Kinou - wczoraj  
Kinryoku - 'czysta' siła fizyczna, siła mięśni
Kinteki -  genitalia
Kiri - ostrze
Kiro - żółty  
Kiru -  kroić, przecinać
Kiru - kroić, przycinać  
Kita - północ  
Kizu - rana  
Ko -  w złożeniach  - 'mały, nieznaczny'
Ko-budo - "Droga przez małe sztuki wojenne", sztuka walki posługiwania bronią pochodzenia chłopskiego (np.: bo, nunchaku, sai itp.); powstała około XV wieku na wyspach Riukiu, często nazywana jest "uzbrojoną częścią Karate"
Kobushi - pięść  
Koe - głos  
Kogeki - atak  
Kohi - kawa  
Kokei - widok  
Koken -  grzbietowa powierzchnia zgiętego dłoniowo nadgarstka
Koken - grzbietowa powierzchnia zgiętego nadgarstka  
Kokode - tutaj  
Kokoro -  duch, 'serce'
Kokotsu -  piszczel
Kokyo - granica  
Kokyu -  rodzaj oddychania w karate z kontrolowanym wydechem
Kombanwa - dobry wieczór!
Kome - ryż  
Kong-sao - walka wolna, rodzaj sparingu z możliwością stosowania dowolnych technik, również walka bez żadnych ograniczeń w chińskim karate
Konnichiwa -  dobrego popołudnia!
Konnichiwa - dzień dobry (używane po południu)  
Koogu - narzędzie  
Koori - lód  
Koshi -  biodro
Kote - grube rękawice skórzane składające się z dwóch części: dłoniowej i przed ramiennej, połączonych delikatnym skórzanym przegubem, używane przez zawodników
Koto -  krtań
Kou - podbicie  
Kouei - honor  
Kousui - perfumy  
Koyubi -  piąty, mały palec ręki
Koyubi - mały palec u ręki  
Kubi -  szyja, przegub
Kuchi - usta  
Kuiki - obszar  
Kuma - niedĽwiedĽ  
Kumade -  bambusowe grabie, w karate nazwa złożonej powierzchni uderzającej
Kumade - bambusowe grabie, łapy niedĽwiedzia-jeden z rodzaji ułożenia rąk w karate  
Kumite - walka sportowa (dosłownie spotkanie rąk)
Kuro - czarny  
Kuruma - samochód  
Kusa - trawa  
Kutsu - buty  
Kuuki - powietrze  
Kwonn -  dojo w chińskim karate
Kyaku - gość  
Kyo -  grupa
Kyo - dzisiaj  
Kyoei -  pacha
Kyokai -  stowarzyszenie, towarzystwo
Kyokotsu -  kość policzkowa
Kyokushinkai - szkoła Karate założona w 1957 roku przez Oyama Masutatsu
Kyoshi - nauczyciel  
Kyu - dziewięć  
Kyu - stopień uczniowski
Kyudo - współczesna sztuka walki strzelania z łuku, bardzo silnie związana z Zen
Kyu-jitsu - starożytna japońska sztuka strzelania z łuku
M
 
Ma-ai - średni dystans, również 'odpowiedni, właściwy dystans'
Mabuni Kenwa (1889 - 1952) - twórca szkoły Shito-ryu Karate
Machi - miasto  
Mada - jeszcze  
Mado - okno  
Mae - przód  
Mae ashi geri - kopnięcie nogą wykroczną  
Mae geri - kopnięcie w przód  
Mae- przód
Mago - wnuk  
Mahanmi - boczne ułożenie ciała  
Maitta - poddaję się
Maki - krążek, zwój
Makiwara - dosł. "zwinięta słoma"  - przyrząd do ćwiczeniauderzeń w postaci elastycznej deski z poduszką amortyzującą  
Makiwara - dosłownie 'zwinięta słoma' - przyrząd do
ćwiczenia uderzeń w postaci elastycznej deski z poduszką amortyzującą;
dawniej wykonywaną z zawiniętą w płótno słomy ryżowej
Maku- no-uchi -  zapaśnik sumo I stopnia
Makushita -  zapaśnik sumo II stopnia
Manuke - szarpnięcie  
Marui - techniki po łukach stosowane zwłaszcza w aikido
Masashiku - bardzo  
Mashigatta - niewłaściwie, Ľle  
Mashomen - frontalne ułożenie ciała  
Mata - ponownie  
Matawa - albo  
Matsu - czekaj  
Mawashi - toczyć, kręcić, obracać
Mayonaka - północ  
Mazushii - biedny  
Me - oko  
Megane - okulary  
Meiyo - honor  
Men - maska chroniąca głowę, szyję i obojczyki używana przez zawodników Kendo
Menseki - obszar  
Michi de - na ulicy  
Midori - zielony  
Mieru - zobacz  
Migi -  prawy
Mikatsuki -  wznosić się, wzmagać, przybierać  - dosłownie 'przybierający księżyc'
Mimi - ucho
Mimi - ucho  
Minato - port  
Minikui - brzydki  
Miyagi Chojun (1888 - 1953) twórca szkoły Goju-ryu Karate, uczeń Kanruo Higaonny (1852  - 1915)
Miyamoto Musashi (1584 - 1645) - najsławniejszy szermierz japoński, zwycięzca sześćdziesięciu pojedynków; autor "Gorin no sho" ("Księga Pięciu Pierścieni")
Mizu - woda
Mochiron - oczywiście  
Modoru -  wracać, zawracać, np. chuo-ni-modoru  - powrócić do centrum
Modosu - wracaj  
Mokuso - medytować, zamknąć oczy, podążać oczyma
Momo - udo  
Mondai - problem  
Moo - już  
Morote -  oburącz, obydwiema rękami
Muhomono - bandyta  
Mune -  pierś
Murasame - okolica, w której wyczuwa się tętnienie tętnicy szyjnej
Musen - radio  
Mushashuguyo - zwyczaj podróżowania po kraju w celu odwiedzenia różnych dojo, uczenia się i doskonalenia u różnych trenerów, w różnych szkołach - termin ten odnosił się zwłaszcza do samurajów podróżujących po kraju w celu pobierania nauki w różnych szkołach szermierki
Musubi -  węzeł, zawęĽlić, zacieśnić
Musuko - syn  
Musume - córka  
N

Nabe - naczynie  
Nagai - długo  
Nagaisu - kładĽ się  
Nagashi - zamiatać
Nage - rzut
Naginata -  specjalny rodzaj halabardy z brzeszczotem podobnym do długiego, lekko wygiętego noża
Naginata - halabarda z brzeszczotem podobnym do długiego, lekko wygiętego noża
Naginata-jitsu - sztuka walki halabardą
Naibu - wewnątrz  
Nakadaka -  wypukły (również nakadate)
Naku - płacz  
Nama no - surowy  
Namerakana - miękki  
Nami - fala  
Nana - siedem  
Nandemo - wszystko  
Nani - co  
Nanika - coś  
Nan-ji - która godzina  
Nao - jeszcze  
Naraimasu - ucz się  
Nashi - gruszka  
Natsu - lato  
Natsu-geiko -  trening letni
Naze - dlaczego  
Neji - śruba  
Neko -  kot
Nemuri - śpij  
Nen - rok  
Netsu - ciepło  
Ne-waza - techniki walki w pozycji leżącej lub półleżącej, sposoby obrony po przewróceniu przez przeciwnika lub sposoby kontrataku po celowym przewróceniu się
Nezumi - mysz  
Nidan-geri - kopnięcie podwójne z wyskoku  
Nigatsu - luty  
Nihon - Japonia  
Niku - mięso  
Ninja - szpieg, wywiadowca, tajny agent do zadań specjalnych w okresie wojen domowych w Japonii, adept sztuki Nin-jitsu, "pan nocy"
Nin-jitsu - "Sztuka pozostawania nierozpoznanym", średniowieczna sztuka walki i wywiadu
Noboru - wspinać się  
Nodo - gardło  
Nodobotoke -  krtań, 'jabłko Adama'
Nogare - spokojne i głębokie oddychanie w karate
Nukite -  ręka włócznia, opuszki palców
Nun-chaku - cep o długości drewnianych ramion odpowiadającej długości przedramienia i dłoni  - stosowany na Okinawie jako broń
O

O -  w złożeniach  - duży, wielki
Oba - ciotka  
Obi - pas
Odayakana - miękki  
Odoru - taniec  
Oesh - ( OSS) potwierdzenie zrozumienia i gotowość do wykonania określonego polecenia
Ohayo gozaimasu - dzień dobry  
Oishii - smaczny  
Oi-zuki - cios prosty z wypadu  
Oji - wujek  
Okashi - cukierek  
Okimasu - wstawaj  
Okori - początek  
Okotta - gorąco  
Okusama - pani  
Omona - główny  
Onegai shimasu - proszę nauczyć mnie
Ongaku - muzyka  
Onna - kobieta  
Oriru - na dół  
Osae -  naciskać, napierać
Oshi tsukeru - naciskaj  
Osore - ryzyko  
Otagani rei - ukłon między ćwiczącymi
Otetsudai - dziewczyna  
Otokonoko - chłopiec  
Otoshi - obniżać, opuszczać
Otosu - niżej  
Otsuka Hironori (1892 - 1982)  - jeden z pierwszych uczniów G. Funakoshi'ego, twórca stylu Wado-ryu Karate
Owari - koniec  
Oyama Masutatsu (1923 - 1994) - koreańczyk Young-i-choi przybyły do Japonii w 1938 roku. Tam naturalizował się przyjmując nazwisko Masutatsu Oyama, początkowo trenował Judo, póĽniej Shotokan i Goju-ryu, w latach 1953 - 54 brał udział w walkach z bykami, w 1957 roku założył własną szkołę - Kyokushinkai
Oyayubi - kciuk
Oyogu - pływanie  
Ozeki -  mistrz zapasów sumo
P

Pan - chleb  
Pinpon oshimasu - grać w tenisa stołowego  
Porando -  Polska
R

Raikyaku - spółka  
Raku na isu - fotel  
Ranbou na - dziki  
Rei -  ukłon
Reigi - "etykieta", kurtuazja  
Remmei - związek, unia  
Renshu - ćwiczenia  
Riken - uraken
Rikou na - inteligentny  
Ringo - jabłko  
Ritsurei - tachi-rei
Roku - sześć  
Rokugatsu - czerwiec  
Rommei - związek, unia
Ronin - samuraj pozbawiony swego pana
Rosoku - świeca  
Ryojikan - konsulat  
Ryokin - opłaty  
Ryoko sha - podróżny  
Ryomo - skroń
Ryu -  droga, sposób
Ryudotai -  płynność
Ryuko - waluta  
Ryusei - pułapki
S

Sabom -  sensei w koreańskim karate
Sageru - niżej  
Sai - trójząb, przyrząd do sadzenia ryżu
Saidai - maksymalny  
Saigo no - ostatni  
Sain - autograf  
Saisho - minimum  
Saisho no - pierwszy  
Sakaba - pub, knajpa  
Sakana - ryba  
Saki e - naprzód  
Saki ni - przedtem  
Samui - zimny  
Samurai - rycerz, wojownik ściśle przestrzegający zasad "Bushido"
San - trzy  
Sangatsu - marzec  
Sanmyaku - góra  
Sanrin - las  
Sanso - tlen  
Sanzoku - bandyta  
Sarada - sałata  
Sash - szeroki pas, taśma (w chińskim karate)
Satou - cukier  
Sayonara - do widzenia!
Se - w tył  
Se ga taki - wysoki  
Seihoukei - kwadrat  
Seijin - święty  
Seika tanden -  środek ciężkości ciała, siedziba 'siły witalnej' zlokalizowana w linii pośrodkowej ciała, kilka centymetrów poniżej pępka
Seiken -  powierzchnia uderzenia którą stanowią głowy II i III kości śródręcza
Seikou shita - szczęśliwy  
Seikyusho - rachunek  
Seisho - Biblia  
Seito - student  
Seiza - pozycja siedząca  
Seiza - siedzieć prosto, pozycja siedząca (na własnych piętach)
Sempai -  'starszy rangą'  - patrz Sensei
Sen'i -  wola walki
Sensei - mistrz, nauczyciel. Tytuł ten zwyczajowo przysługuje tym posiadaczom stopnia mistrzowskiego, którzy w swojej sekcji pełnią funkcję 'głównego' instruktora. Jeśli w sekcji jest wielu posiadaczy czarnych pasów, tytuł 'sensei' przysługuje najwyższemu rangą. Jeśli jednak każdy z posiadaczy czarnych pasów prowadzi osobna grupę w sekcji, jego uczniowie również zwracają się doń 'sensei'. 'Sempai' to tytuł stosowany wobec instruktora prowadzącego trening, ale posiadającego jeszcze stopień uczniowski, Jeśli jednak zajęcia z daną grupą prowadzi posiadacz stopnia 5 dan, a asystują mu dwaj instruktorzy z 3 danem, to obaj instruktorzy są 'sempai' i nikt więcej, choćby wśród ćwiczących byli jeszcze inni posiadacze czarnych pasów. Oba tytuły: 'sensei' i 'sempai' są więc wyrazem grzeczności i szacunku nie tyle w odniesieniu do konkretnego stopnia, co do funkcji pełnionej w danej sekcji czy podczas określonych zajęć
Shi - cztery  
Shiai-jo - plansza o wymiarach 8x8 lub 10x10 metrów, na której odbywają się walki karate
Shichi - siedem  
Shifu, si fu -  sensei w chińskim karate
Shihan - mistrz, profesor - tytuł przysługujący karatekom noszącym wysokie stopnie mistrzowskie, zazwyczaj wyższe niż te, które przyznaje się za najwyższą biegłość techniczną. Tytuł ten jest wyrazem uznania za pracę teoretyczną w zakresie karate. Bywa przyznawany najwcześniej po 15 - 20 latach nieustannej działalności szkoleniowej
Shihan - mistrz, profesor, tytuł przysługujący karatekom noszącym wysokie stopnie mistrzowskie  
Shiken - egzamin  
Shinai - miecz wykonany z czterech najwyższej jakości prętów bambusa, związanych węzłem (nakayuki), na szczycie których nałożony jest skórzany kołpak (sakigawa); używany przez zawodników Kendo
Shinden - główny budynek w średniowiecznej posiadłości feudalnej lub świątyni. Przed treningiem, na hasło 'shinden-ni-rei' dawni karatecy składali ukłon w stronę siedziby pana feudalnego lub głównego budynku świątyni
Shinto - tradycyjna religia japońska oparta na wierzeniach w siły nadprzyrodzone i boskie pochodzenie cesarza
Shiroi -  biały, zawodnik walczący po lewej stronie planszy (również shiroo)
Shiroo - biały, zawodnik walczący po lewej stronie planszy  
Shisei -  postawa (również dachi)
Shisi-jo -   Shiai-jo
Shito-ryu karate - szkoła Karate stworzona przez Mabuni Kenwa, długoletniego ucznia Yasutsune Itosu; kładzie nacisk na nadanie walce szybkości, manewrowości i dynamiki
Shitsu-kansetsu -  dół podkolanowy
Sho -  rozpoczynać (stąd shodan = 1 dan)
Shobu - walka, mecz w sportach walki
Shogun - dyktator wojskowy
Shotei - teisho
Shotokan - szkoła Karate, której twórcą był Gichin Funakoshi; "Shoto" znaczy "fale sosen" (literacki pseudonim mistrza z okresu młodości)
Shuriken - sztylet, nóż do rzucania. W karate termin ten odnosił się głównie do wielokątnych gwiazd stalowych o wyostrzonych promieniach i krawędziach stosowanych w niektórych antycznych szkołach walki do rzucania zamiast noży
Shuto -  zewnętrzna, łokciowa krawędĽ dłoni
Sobi -  górna część łydki
Sode -  rękaw
So'in -  grzbietowa powierzchnia stopy, tuż przy podstawie palców
Sokumen -  strona, bok
Sokuto -  zewnętrzna krawędĽ stopy
Sonoba kihon - kihon w miejscu  
Soremade -  koniec walki, stop!
Soto -  od zewnątrz do wewnątrz, zewnętrzna strona
Sukui -  łyżka, chochla, czerpak
Sumo - starożytna japońska sztuka zapasów
Suwari-waza - techniki walki stosowane pomiędzy siedzącymi partnerami 
T
 
Tabemono - żywność  
Taberu - jedz  
Tachidomaru - stop  
Tachi-rei - ukłon w pozycji stojącej, całym ciałem i głową, bez spuszczania oczu z twarzy partnera
Tai - ciało
Tai sabaki - ruchy skrętne i obrotowe ciała  
Taicho - kapitan zespołu w karate sportowym 
Tai-sabaki - ruchy skrętne i obrotowe ciała, panowanie nad tymi ruchami
Taiyou - słońce  
Takai - wysoko  
Takate - ramię
Take - bambus
Takibi - ognisko  
Takusan - dużo  
Tameshiwari - rozbijanie, łamanie deski. W ogólniejszym
sensie nazwa wszystkich prób sprawnościowych polegających na atakowaniu
różnych przedmiotów i wywieraniu na nie destrukcyjnego działania
Tana - półka  
Tanden - podbrzusze
Tanoshii - szczęśliwy  
Tanto - nóż, sztylet
Tantojutsu - umiejętność walki nożem
Tao - kata, ćwiczenie formalne w chińskim karate
Taorete - na dół  
Tare - w kendo ochraniacz na biodra wykonany z bardzo grubej tkaniny bawełnianej
Tasukete kudasai - pomocy, na pomoc, pomóż mi  
Tatami - mata ze słomy ryżowej o standardowych rozmiarach
186x93x6 cm, twarda a jednocześnie elastyczna. Z licznych mat tego
rodzaju układa się podłogi w dojo i na nich ćwiczy rzuty. W karate maty
stosuje się wyłączni podczas treningu podcięć i rzutów
Tate - od góry do dołu, wzdłuż, pionowo
Tatsu - stój  
Te - ręka
Tearai - toaleta  
Teisho - wewnętrzna powierzchnia dłoni, nasada, podstawa dłoni
Teisoku - wewnętrzna krawędĽ podeszwy
Tendo - ciemię
Tengoku - niebo  
Tenki - pogoda  
To - również 'kara', 'morokoshi' - chiński, odnoszący się
do dynastii T'ang, ale również 'pusty' - stąd to-de, podobnie jak
kara-te, może znaczyć zarówno 'chińska ręka', jak i 'pusta ręka'
Tobi-geri - kopnięcie z wyskoku  
Tobikonode - doskok  
Tobira - drzwi  
Tobu, tobi - lecieć, skakać, szybować
Tokai - miasto  
Tokei - zegar  
Tokui-waza - techniki ulubione, techniki, w których specjalizuje się dany zawodnik
Tokun - znak  
To-ma - duży dystans, również 'zbyt duży dystans'
Tonfa - pałka z zamocowaną obrotowo, prostopadłą do niej rękojeścią
Toori - ulica  
Tora - tygrys  
Tori - atakujący  
Tori - ptak  
Toshi - rok  
Tsuitate - ekran  
Tsukami - uchwyt
Tsuke - uderzać, pchać, bić
Tsuki - uderzenie po linii prostej, pchnięcie
Tsumaseki - pazury, paznokcie  - w karate termin ten odnosi się do opuszek palców stóp jako powierzchni uderzającej
Tsure - partner  
Tsuzukete hajime - podjąć przerwaną walkę
Tsuzuku - następować
Tsuzuru - przeliterować  
U

Ubiwa - koło  
Uchi - uderzenia po łukach, po trajektoriach innych niż linia prosta
Uchi waza - techniki uderzeń  
Uchikurobushi -  kostka przyśrodkowa
Ude - przedramię
Udedokei - zegarek  
Ue e - w górze  
Ue no - wyższy  
Ueshiba Morihei (1883 - 1969)  - twórca Aikido, nazywany O'Sensei (wielki nauczyciel), był posiadaczem 32 certyfikatów (dyplomów ukończenia) różnych sztuk walki
Uke - blok
Uke - blok  
Uke-dachi -  postawy obronne
Ukemi - obrona, pady, przewroty
Ukeru - bierz  
Uke-te - wykonujący kata  
Uketorinin - adresat  
Uma - koń  
Umi - morze  
Umibe - wybrzeże  
Undoujo - plac zabaw  
Unmei - przeznaczenie  
Ura -  odwrotnie, strona tylna, odwrotna
Uraken - 'tył' pięści, głowa II i III kości śródręcza widziana od strony grzbietu pięści
Urimasu - na sprzedaż  
Ushiro - do tyłu
Uta - piosenka
W

Wadai - temat  
Wado-ryu Karate - ('wa' = harmonia)
szkoła Karate założona w 1939 roku przez Otsuka Hironori za zgodą
Gichina Funakoshi'ego; Otsuka zerwał z zasadą "stalowego bloku",
zamiast siły łamiącej ręce postulował zręczność i spryt, zamiast
frontalnego ataku - zaskakujące zejście z linii ciosu Wakai - młody  
Waki - strona  
Wakizashi - krótki miecz samurajski
Wan -  udo
Wan - przedramię  
Wara -  słoma ( makiwara -  zwinięta słoma)
Washi - orzeł ( washide -  orla ręka, ręka ułożona jak szpony orła)
Watashi - ja  
Waza - technika, metaoda, sposób, umiejętność
Waza-ari - przewaga, pół punktu
Z

Zanshin -  pozostawanie w czujnej gotowości

Zarei - ukłon z pozycji klęczącej

Zen - cały

Zen - tradycja buddyzmu mahajany; proces koncentracji, w
trakcie którego umysł zostaje najpierw uspokojony i doprowadzony do
skupienia na jednym, w końcu zaś do przebudzenia


Zero - zero  

Zou - słoń  

Zubon - spodnie ubioru treningowego