::(: Manga Toplista :)::

Forum chwilowo nieczynne

» Polcon 2015 - relacja
» Bleach movie 3: Fade to Black
» Dzień Japoński Poznań Malta...
» Hajime No Ippo
» Ruchomy Zamek Hauru
» Grave of the Fireflies ...
» Fate/stay night
» Manga & Anime
» [DB] Świat przedstawiony
» Pyrkon 2009 - relacja
  Anime Zenrei



Anime & Emulation Site
Anime & Emulation Site

Sztuka japońska Dodał/a: Usagi
2007-06-18 17:42
Sztuka japońska - duży wpływ na charakter wczesnej sztuki Japonii miały Chiny. Dopiero późniejsze malarstwo japońskie wykształciło odrębne cechy, było bardziej śmiałe i kanciaste, z widocznym wpływem buddyzmu zen w XII w. Po rozkwicie malarstwa atramentowego i sztuki ilustrowania książek i dekoracyjnych parawanów. Ryciny japońskie rozpowszechniły się w XII w., ok.1765r wynaleziono metodę uzyskiwania odbitek wielobarwnych. Rzeźba japońska słynęła z portretów.
Ceramika japońska duży nacisk kładła na prostotę dzieła.
EPOKA JOMON-BUNKA (od 10 000 do 300p.n.e.) -charakterystyczny był dla niej motyw sznura, którym zdobiono naczynia gliniane.
EPOKA YAYOI (od II w.p.n.e. do III w.n.e.) - wykwintne wyroby garncarskie zdobiono wzorami geometrycznymi.
EPOKA KOFUN (od III w. do VIII w.) - kopce grobowe zawierające gliniane figurki haniwa, niektóre ze śladami wpływów chińskich. Wpływ sztuki buddyjskiej sprowadzonej z Korei, najwidoczniejszy w rzeźbiarstwie, metaloplastyce, jedwabnych haftowanych chorągwiach. W tym okresie formowały się gildie malarskie.
EPOKA NARA (od 710 do 794) - rzeźby portretowe wykonywano z brązu, gliny lub laki. Tkaniny były dekorowane przy użyciu metody batiku i farbowania oraz szablonów, brokatu i haftu. Parawanów, fresków i zwojów pozostało z tego okresu niewiele.
EPOKA HEIAN (od 794 do 1192) - powstawały rzeźbione, głównie w drewnie, statuetki Buddy. Rozwinął się rodzimy styl malarstwa o tematyce historycznej i obyczajowej (yamato-e), szczególnie widoczny w malarstwie pergaminowym, charakteryzującym się starannym wykończeniem. Tworzono również wyroby z laki, stylizowane dekoracyjnie.
EPOKA KAMAKURA (od 1192 do 1338) - rzeźba i malarstwo stały się silnie realistyczne. Największą popularność zyskało malarstwo portretowe, religijne oraz pejzaże, a także żartobliwe opowiadania obrazkowe na pergaminowych zwojach.
EPOKA MUROMACHI (od 1338 do 1573) - popularność zyskał szybki szkic atramentem, sprowadzony z Chin przez duchownych zen. Istotną rolę zaczęło odgrywać garncarstwo ze względu na rozpowszechnienie się ceremonii picia herbaty.
Funkcjonował teatr, na którego potrzeby wykonywano maski i kostiumy.
EPOKA AZUCHI-MOMOYAMA (od 1573 do 1603) - artyści tworzyli piękne parawany, służące jako dekoracje pałaców i zamków. Inspirację dla nowych stylów stanowiły wyroby garncarskie sprowadzone z Korei.
EPOKA EDO (od 1603 do 1867) - ryciny, które pojawiły się w malarstwie rodzajowym, przedstawiały aktorów teatru kabuki i obsługujące w herbaciarniach kobiety. Rozpowszechniła sie technika drzeworytu i już w 1740roku powstały kolorowe odbitki, równolegle z poszerzaniem się zakresu tematyki dzieł. Artyści ukiyo-e to m.in. Utamaro i Hokusai. Tkaniny oraz wyroby z laki stały się bardziej zdobne. Drobne figurki netsuke rzeźbiono w drewnie i kości słoniowej.
EPOKA MEIJI (od 1868 do 1912) - w malarstwie widoczny wpływ stylów sztuki zachodniej, np. impresjonizmu.
EPOKA TAISHO (od 1912 do 1926) - z jednej strony - kontynuacja tradycyjnego nurtu w sztuce, z drugiej - przyswojenie kierunków obecnych w sztuce europejskiej.
EPOKA SHOWA (od 1926 do 1989) - próby ożywienia tradycyjnego malarstwa japońskiego oraz połączenia go ze stylami zagranicznymi.