| Literatura japońska | Dodal/a: Usagi
czerwiec 23 2007 14:20:55 |
LITERATURA JAPOŃSKA - przed Vw. ustanie przekazywano sobie mity, legendy, pieśni, modlitwy. Na początku Vw. na cesarski dwór przybyli koreańscy skrybowie; z tego wieku pochodzą napisy ryte w kamieniach i brazie. W 712 powstała, pisana tuszem(chińskim pismem), kronika Kojiki, w 720 inna kronika - Nihongi, a z 2 poł. VIIIw. pochodzi pierwsza znana antologia poezji Mannyoshu. Utwory liryczne weszły póżniej do następnych kilkunastu zbiorów, np. Kokin-wakashu (905). Najpopularniejsza formą poetycką była tanka( 31-sylabowy utwór w 5 wersach). W peozie rozpowszechniały się monogatari - legendy, opowiadania, nikki - pamiętniki (Tosa-nikki) oraz zuihitsu - szkice (zapiski Sei Shonagon Makura-no so shi). W XIIw. nastąpił rozwój literatury samurajskiej; były to utwory o tematyce wojennej, przesiąknięte pesymizmem, głosiły przekonanie o znikomości świata. W poezji obok tanki pojawiła sie renga (peśń narracyjno-dialogowa, składająca się z wielu zwrotek). Powstał japoński teatr w postaci przedstawień oraz towarzyszących im fars kyogen. XVII - XIXw. to okres literatury mieszczańskiej. Pesymizm ustapił pogodnemu nastrojowi. Popularność zdobywały utwory prozatorskie o treści przygodowej, fantastycznej i obyczajowej. Najwybitniejszymi pisarzami byli Ihara Saikaku, Ueda Akinari, Shikitei Samba, Jippensha Ikku, Tamenaga Shunsui, Kyokutei Bakin. W poezji z renga rozwinął się nowy gatunek haiku (utwór składa się z trzywersowych strof; kolejne wersy mają 5, 7 i 5 sylab, na końcu zwykle pojawia sie pointa). Wysoki poziom osiągnęła poezja satyryczna (senryu). Powstał teatr kabuki i joruri. Równocześnie nastąpił rozkwit prozy naukowej, szczególnie filozoficznej, filologicznej i historycznej. W 2 poł. XIXw. literatura japońska zaczęła ulegać wpływom europejskim i amerykańskim. Dokonywano licznych przekładów, rozwinął się nurt realistyczny. W latach 90 XIXw. przeciwko europeizacji literatury japońskiej wystąpiła grupa Ken'yusha, która nawiązywała do literatury epoki poprzedniej. W tym samym czasie ukształtował się kierunek zwany romantyzmem - zwracał uwagę na przeżycia jednostki i jej niezależność.
Ok. 1905r. w prozie pojawił się naturalizm. Przeciwko naturalistom występowali pisarze szkoły estetycznej, którzy zwracali uwagę na piękno świata, a nie jego brzydotę. W latach 20 XXw. dużą rolę zaczęła odgrywać literatura proletariacka oraz neosensualiści. Po 1945r., gdy nastąpiło odrodzenie literatury japońskiej, popularność zyskali pisarze starszego pokolenia oraz ci twórcy, którzy zajmowali się problematyką społeczeństwa (Umezaki Haruo, Noma Hiroshi). Obecnie do najwybitniejszych pisarzy należą Mishima Yukio, Abe Kobo, Oe Kenzaburo. |
|
|
|
|
| Dodane przez: Esme | dnia czerwiec 28 2007 10:15:28 |
|  |
Bardzo ciekawy artykuł, tylko na przyszłość radziłabym rozdzielać teksty na akapity, lepiej by się czytało. Fajne i interesujące, chociaż na literaturze japońskiej nie znam się wcale, ale może zacznę się interesować .
Podpis:
|
| Dodane przez: Niceq | dnia czerwiec 30 2007 21:11:44 |
| |